Poslednji retuš

  • Vreme : 1899.
  • Da li je izložen? Ne
  • Inventarni broj: 1-2-214

Vlaho Bukovac je bio ključna ličnost u razvoju hrvatskog modernizma oko koga se okupio krug mladih slikara i formirala likovna kolonija. Mnogima od njih je i predavao kao profesor Umetničke Akademije u Pragu. Tokom svoje Pariske faze (1877–1893) radi čitav niz ženskih figura u pseudoantičkoj odeći kojima pripada i ova devojka iz grupe patricijki ovekovečenih na šest slika iz istog perioda. Povratak u antičku prošlost mogao je biti podstaknut neoklasicističkim duhom, koji je vladao na francuskoj akademiji kada ju je Bukovac upisao 1877. godine ili narudžbinama bogatih engleskih klijenata željnih slikarstva inspirisanog antičkom mitologijom. Antički motivi u slikarstvu na prelazu između 19. i 20. veka gube etičku funkciju koju su imali u klasicizmu vek ranije i imaju isključivo estetsku nameru da žanr scene smeste u antički ambijent – stolica je ukrašena zlatnim grifonima, a kameni stočić na kome su antičke posude, lavljim glavama. Ovo delo nalazilo se u ženskoj spavaćoj sobi nekadašnje rezidencije Josipa Broza Tita i po svoj prilici je namenski nabavljeno za ukrašavanje Titovog doma preko Anta Topića Mimare.